We hebben weer een geweldige opkomst achter de rug. Vanwege het prachtige weer zijn de verkenners het water ingedoken. Ze zijn er achter gekomen dat op een surfplank over de plas getrokken worden door de Marel heel leuk is. Daarna hebben ze een potje waterpolo gespeeld.

De welpen zijn in opblaasbootjes, op opblaaskrokodillen en op surfplanken de plas opgegaan. De ladder die de leiding aan het eind van de steiger in het water had gezet kwam erg van pas!

Nadat de welpen gesloten hadden was het tijd voor een bijzonder evenement. Er waren namelijk oud-leden van de groep op bezoek. Zij zijn lid geweest in de tijd dat de leiding van de huidige leiding nog geen lid was. Om eens te vergelijken hoe het met de verschillende generaties gesteld is hebben we samen een roei- en wrikwedstrijd georganiseerd. Met vier lelievletten, een voor verkenners, een voor de huidige leiding en twee voor de oudjes hebben we twee maal de baan gevaren. Eerst roeiend naar de boeien, en dan wrikkend terug naar de start. Met ongelovige ogen moesten we toezien hoe we niet één keer, maar twee keer werden ingemaakt door de oud-leiding. Onderschat je tegenstander niet! 

Na de verkenners hadden gesloten barstte het onweer los. We moesten in het clubhuis schuilen voordat we weg konden. 

Het was wederom heerlijk weer gisteren. Gedurende afgelopen week heeft de zon het een beetje laten afweten, maar afgelopen zaterdag was het heerlijk warm en scheen de zon zo af en toe even tussen de wolken door. Perfect weer om met de welpen weer eens trefbal te spelen. Na het over en weer gooien van veel ballen was het tijd voor het stelen van ringen en pittenzakjes. De (tijdelijk) blinde Pieter zat in het midden, terwijl de kinden probeerden om ze te stelen. Dat was nog best lastig want Pieter heeft goede oren! Tijdens de pauze was het feest: er waren maar liefst twee kinderen jarig! Bij de limonade kreeg iedereen daarom twee traktaties, en mochten de jarigen een cadeautje grabbelen. De middag werd afgesloten met een potje Hollandse leeuwen.

Bij de verkenners was het weer tijd om het water op te gaan en het waaide flink. Er werden startjes geoefend en wat boeien gerond. Tijdens het zeilen trok de wind opeens hard aan en zijn twee boten elkaar tegengekomen op het water. Het gevolg was een stag die niet meer vast zat, maar door de kordate handelingen van de bootsman en kwartiermeester is er niets gebeurd en konden de boten terugvaren naar de haven. Aan de kant werd de spanning weggelachen met verhalen over de dingen die in het verleden van de leiding zijn gebeurd (en niet altijd even goed gingen). Volgende week gaan we weer varen!

De wedstijden op de Kagerplassen zijn inmiddels alweer anderhalve week geleden, maar een klein verslagje van deze dagen op het zonovergoten weiland van onze favoriete boer kan natuurlijk niet uitblijven. Om te beginnen zijn er heel veel foto's van de Kaag in het fotoboek geplaatst. Onze cameraploeg (bestaande uit hoofdzakelijk Floris) heeft zijn uiterste best gedaan zoveel mogelijk mooie plaatjes te schieten; iets wat te zien is in het resultaat! (Floris staat namelijk nergens op de foto.)

Het begon allemaal op woensdagmiddag met het inpakken van de laatste dingetjes en het vastzettten van de boten. Daarna konden we vertrekken naar het nog niet zonnige weiland aan het einde van de Zeildijk. Na het opzetten van de tenten, het uitpakken van de aanhanger en het verorberen van onze avondmaaltijden moesten de wedstrijdzeilen gemonteerd worden op de gaffels en gieken van de verkennersboten. Na gedane arbeid was het dan rusten. Of het goed rusten was hing af van de kwaliteit van de slaapzak waarin men verbleef: de nachtelijke temperaturen van 3 graden aan de grond waren toch bijna winters te noemen.

De donderdag begon stralend en eindigde ook zo. Tijdens het zonovergoten ontbijt werden de bekende lunchpakketten gesmeerd, waarna iedereen de hele dag op en rond het water verbleef. Na terugkomst werd er gekookt en schoven er wat onverwachte (maar zeer welkome) gasten aan. De avond werd afgesloten met een potje voetbal; zoals ook de middag al werd afgesloten met voetbal.

Op vrijdag begon het leven vroeg weer. Gelukkig was het een fractie minder koud (toch al een ruime 6 graden) en werd iedereen dus iets uitgeruster wakker. Er werd snel ontbeten, waarna de eerste boot het water op ging om te starten. De andere boten hadden iets minder haast, maar aangezien het met het lekkere weer (en eigenlijk altijd wel) beter toeven is op het water dan op de kant, voer ook de rest snel weg. De wedstijden verliepen goed en na een snelle lunch tussendoor werd de tweede wedstrijd aanvaard. Ook deze verliepen goed: iedereen plaatste zich voor het eerste veld in hun categorie. Na het welverdiende avondeten was het weer tijd voor voetbal. Al snel besloot de zon weer te verdwijnen achter de horizon, en de warmte van die dag met zich mee te nemen. De koude dreef iedereen hun slaapzakjes in voor een wederom warmere nachtrust dan de nacht ervoor.

Op zaterdag werden de finales gezeild. De wind liet het helaas een klein beetje afweten, maar er was nog ruim genoeg om mee te kunnen zeilen. Het waren leuke wedstrijden om te zeilen, maar helaas was geen van ons goed genoeg voor het behalen van een beker. Volgend jaar gaan we weer enorm ons best doen (en dit jaar gaan we veel oefenen), maar voor dit jaar is het niet gelukt om onze prijzenkast nog een beetje voller te maken. Het einde van de wedstrijden werd gevierd na het avondeten met tosti's en chocolademelk. Zeker geen slecht einde van de dag!

Zondag scheen de zon nog meer dan de dagen daarvoor, wat betekende dat de tenten kurkdroog konden worden ingepakt. Na een frisse ochtendduik voor de leiding werd er ontbeten en begonnen we aan het afbreken van wat de afgelopen dagen ons thuis was. Vele handen maken licht werk, en dat bleek ook dit keer weer. Voordat we het wisten was alles ingepakt in de aanhanger en boten en konden we weer vertrekken naar Rotterdam. Met weemoed werd nog even gekeken naar ons prachtige grasveld/weiland terwijl wij de zon tegemoet reden naar Rotterdam. Ook het uitpakken ging snel en zelfs de verrassing in de vorm van wat hekken was zo weggewerkt. Hierna kon iedereen weer met een voldaan gevoel naar huis. Tot volgend jaar op de Kagerplassen!

Ondanks de zo af en toe voorbij komende donderwolken was het heerlijk weer gisteren. De zon scheen volop, en het waaide behoorlijk. Hoog tijd voor de verkenners om weer eens te gaan zeilen. Na het optuigen gingen drie boten het water op, de wind trotserend. Soms was het ietwat onwennig om na een winter lang onderhoud te doen  weer in de boot te zitten (tijdens he onderhoud sta je tenslotte vooral om de boot heen, en niet in de boot) en de boot te gebruiken waarvoor hij is bedoeld: zeilen! Na het zeilen werd nog even trampoline gesprongen waarna sommigen met een ei naar huis gingen (het is nog geen pasen!).

De welpen zijn naar een speeltuintje in de buurt gewandeld. Tegen de wind in werd de tocht ondernomen, om in de speeltuin lekker bij te komen. Er werden bloemetjes geplukt, met zand gespeeld en gegleden van de glijbaan. De wandeling terug was wat zwaarder na al die inspanning, maar na de oefening op de duinenmars vorige week heeft wederom iedereen op eigen kracht de terugweg succesvol volbracht.

Tot volgende week!

Deze week was het tijd voor onze jaarlijkse wandeling door de duinen bij Kijkduin! De Duinenmars is nog net niet zo oud als onze groep, maar 65 is ook een heel respectabele leeftijd, toch? Het was heerlijk weer, de zon scheen, het was niet te koud en niet te warm en het waaide niet al te hard. De tocht werd door iedereen vol goede moed begonnen en door de meesten ook vol goede moed uitgelopen. Sommigen hadden in de laatste kilometer wat minder zin, maar iedereen heeft toch de hele mars op eigen kracht uitgelopen. Tijdens het lopen werd het nodige gefilosofeerd, waarbij werd geconcludeerd dat de Duinenmars beter de Duinen-Bos-Stadsmars kon heten. We liepen tenlsotte niet alleen door de duinen.

Bij de finish werd nog even rondgekeken door de meesten, waarbij het springkussen natuurlijk uitgeprobeerd moest worden en het meegenomen zakgeld werd uitgegeven. Eenmaal terug in Rotterdam werden de medailles uitgereikt en ging iedereen met een tevreden gevoel weer naar huis. Volgend jaar schijnen een aantal de 40 km variant te willen gaan lopen, wij zijn benieuwd of ze dat volgend jaar nog steeds zeggen...