Bij de welpen deze week begon de opkomst met een nieuwe versie van slagbal: de bal moest gewoon het veld in geslagen werden, maar daarna mocht de bal pas gebrand worden als alle veldspelers de bal hadden aangeraakt. De slagman rende in die tijd tussen twee pionnen heen en weer en vergaarde zo de nodige punten. En met een eindstand van 72-69 was het een spannende wedstrijd! Daarna werd wat gedronken in de schaduw van de eikenbomen. We hadden als leiding nog wat spellen bedacht, maar de welpen begonnen heel enthousiast met het verzamelen van de eikeltjes die op de bodem lagen. Zo'n buitenkans lieten wij als gehaaide zakenmannen natuurlijk niet liggen. Hans begon een winkeltje in spelmateriaal, zuid-afrikaanse kunst en goudstaven. Omdat de prijzen al snel de pan uitrezen had Pieter het briljante idee om een bank te openen en voordat we het wisten kwamen de meneer-president en mevrouw-president een bezoekje brengen aan ons kleine landje met zijn eikeltjeseconomie. Wat ons betreft weer een geslaagde opkomst!

Bij de verkenners was het tijd om eens wat langer te zeilen dan tijdens de normale opkomsten. De 18-uursrace werd namelijk gezeild op de Kralingse plas. Op vrijdagmiddag verzamelden de verkenners zich (nog vol goede moed) bij het clubhuis, om vervolgens in de sleep naar de Kralingse plas te varen. Daar stapten de laatste verkenners op en werden de boten versierd met door de zon opgeladen lampionnetjes en wat kerstverlichting die thuis nog rondhing.

Om 20 uur was de start van de race en moest er achttien uur gevaren worden. Een gedeelte van de leiding werd weer op de kant gezet om het avondeten te verzorgen, terwijl de rest de race vanaf het water bekeek. Langzaam werd het donker en werden de toplichtjes in de boten gehesen. Onze boten waren duidelijk zichtbaar dankzij de eerder genoemde verlichting. Daardoor waren ze goed te vinden toen even later de wraps, begeleid door raps, werden afgeleverd. Ook op de marel werd genoten van de (w)raps en werd er dankbaar gebruik gemaakt van de enorme afwasteil waar wij ons in bevonden.

Zo omstreeks 23 uur kwamen de eerste ouders aan boord van de marel om bij volle maan even een rondje te varen langs de verkennersboten. Daar was de sfeer nog opperbest en werd vermoed dat ze toch zeker in de top drie lagen. De volgende ouder stond alweer te trappelen om even een kijkje te kunnen nemen op het water, en werd daarom ook even rondgevaren. Op dat moment was het tijd voor de middernachtssnack. De voorverwarmde bbq werd aan boord gezet en de saté werd op het water afgebakken, waarna deze op de verkennersboten meteen heerlijk werd opgesmikkeld.

De nacht had verder weinig verrassingen; al regende het wel een keertje. Het ontbijt werd de volgende ochtend bij wat vermoeide kinderen rondgebracht. Gelukkig zat de sfeer er nog goed in, waar de ochtendgymnastiekmuziek die van de marel schalde, samen met de ochtendgymnastiek van Floris en Hans aan bij droeg. Floris besloot zelfs nog even een bad te nemen en werd vervolgens achter gelaten door zowel de verkenners als de leiding. Zoals altijd zijn de laatste uurtjes het zwaarst, maar werd er door de verkenners moedig doorgezeild. Waar de rest van de boten des nachts een slaappauze hadden ingelast, hebben onze verkenners doorgezet. Met resultaat, want tijdens de prijsuitreiking bleek dat de haai 1e was geworden en de hond 3e! Met kleine oogjes, maar een gelukzalig gevoel werd de sleep naar het clubhuis aanvaard. De boten werden schoongemaakt en langzaam droop iedereen af naar huis, om daar te eten, douchen en slapen. Meer foto's zijn hier te vinden: https://photos.google.com/share/AF1QipN7vMVM6CDXjAEpUFUOPnVZdsTHWVbL5UrHZjuQ9MP4KJStLgL3fNoD1yuLuPJlSA?key=dWllRVJ0c24wNFQ3ZkZMR1lOUlFlZG5tZGlXamVR

Tot volgende week!